Img 20170409 112210

Even Fire Cannot Stop Faith

 It's the season of festivals..Most of us might have watched this typical scene.. A temple in a village..Amidst a forest from which one is not supposed to collect even firewood.. The forest of the Gods.. Sacred forests.. Once in a year, the celebrations in the midst of this serene greenery...A beautiful red brick and red tiled little sanctorium..In the evening Wood being piled up so high that as children we felt it would reach heaven..Then at night  the great bonfire and the burning embers follows..The next morning a man possessed with the spirit dressed elaborately in green and white robes of nature, danced n rolled over the embers.. People followed him and walked on those embers emerging unhurt.. Children standing around watching it all with awe.. People who made mistakes would get hurt..they would say and the good ones would remain unhurt walking over the embers.. Well, we know now that speed matters..the quicker one walks, lesser the hurt.. We say it's simple science..And the spirits are just an outcome of the fits of a mentally ill individual.. Some brush the whole thing off as a superstition..

 But there's something that caught my fancy here..There was a moral side to it..We were a God fearing community and we erred less..These traditions and the spirits made us confess our sins.. And we sinned less out of fear of the unknown.. 

As we drifted away from these beliefs we started unconsciously denying and destroying what was rightfully not ours.. We fell in love with the cities..We went away.. We relate ourselves to the soil no more.. Our relationships are virtual now within the social network.. Not with the living breathing Earth.. Our community was a community of farmers..

 Now, we don't think about that plastic bag we threw out of our car yesterday, watching exotic animals on our phone! Watching  animals that are close to extinction because of the way we have been dominating and destroying earth.. We are so (in)sane that we believe in Bitcoin and Paper Currency which actually works only because of our wonderful imagination.. What's money? Isn't it a bundle of papers afterall?

And far away in a village.. People believe in spirits and they don't let anyone destroy their sacred forests..They are ready to fight tooth and nail for their gods and their forests..Half of Kodagu breathes a clean air today because of these forests.. People walk over the fire for the sake of inherent faith in their gods.. I don't know if their gods protect them.. But these people do protects gods and their abode - the forests..Faith can do wonders..Don't you think so?

   

Comments

Other articles

Images %2820%29

Aroma of Coorg

08 Apr 2018

Sometimes when you visit a distant place..It's not the place that matters..It's the people you go with that makes it special.. But when you come back home you don't need anyone to bestow that touch of joy in your time and space.. Coorg becomes your companion.. It's like your first crush..sweet, fresh and beautiful forever.. When you come home she embraces you with the fragrance of coffee blossoms..and then there's the aroma of the actual coffee brewing..that gushes in with your childhood memories of coffee, pork, roti, bamboo shoots, mushroom, rain, flying umbrellas, warm fire, blankets, late night power cuts, ghost stories, the trance like dance to the olaga, the thunder, the lightening, monsoon holidays, the festivals, the birds and the green.. 

This is for all those who are far away.. come home..experience the joy of being home..

Read More
1441727404

ಅಮ್ಮಂದಿರ ಪ್ರಪಂಚ ಚಿಕ್ಕದು, ಪ್ರೀತಿ ಅಳತೆಗೆ ಸಿಗದು

09 Sep 2017

ಅಮ್ಮಂದಿರ ಪ್ರಪಂಚವೇ ಅಂಥಹದು. ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳು, ಗಂಡ ಇವೇ ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವ ಜಗತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರ ಬರುವ ಅವಕಾಶ ಇದ್ದರೂ ಆಕೆಗೆ ಅದರಲ್ಲೇ ಸಂತೋಷವಿದೆ. ತೃಪ್ತಿಯಿದೆ. ಅಮ್ಮನ ವಾತ್ಸಲ್ಯ, ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಹೇಳುವುದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ.

"ತಾಯಿಗಿಂತ ಬಂಧುವಿಲ್ಲ. ಉಪ್ಪಿಗಿಂತಾ ರುಚಿ ಇಲ್ಲ" ಹೌದು... ಗಾದೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಅನುಭವದ ಮಾತುಗಳೇ. ಈ ಗಾದೆ ಎಷ್ಟು ಅರ್ಥಬದ್ಧವಾಗಿ ತಾಯಿಯ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದೆ. ತಾಯಿಯೇ ಮಕ್ಕಳ ಪಾಲಿಗೆ ಅಪರಂಜಿ ಮನಸಿನ ಸಂಬಂಧಿ. ತಾಯಿಯೇ ಜೀವಂತ ದೇವತೆ. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆತ್ತು ಹೊತ್ತು ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಭವಿಷ್ಯ ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ಪಾತ್ರ ಪ್ರಧಾನವಾದದ್ದು. ತಾಯಿಯೇ ಮಕ್ಕಳ ಒಳ್ಳೆಯ ಭವಿಷ್ಯ ನಿರ್ಮಿಸುವ ಶಿಲ್ಪಿಯಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ ಎಂಬುದೆಲ್ಲ ಸರ್ವಕಾಲಿಕ ಸತ್ಯ. ಇದು ಯಾವ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಬದಲಾಗಲೂ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಮಕ್ಕಳ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅವಳು ಅವಳನ್ನೇ ಮರೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅವಳು ನಿಸ್ವಾರ್ಥಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆಂದರೆ ದೇವರೆ ನನಗೆ ಏನಾದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ,ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿಡು ಎಂದು ದೇವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಯೋಚನಾ ಲಹರಿಗಳು ಕೇವಲ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಅವಳ ಹೃದಯ ಹಾಗೂ ಮನಸಿಗೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವದು ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಅವಳ ಯೋಚನೆ ಹಾಗೂ ಯೊಜನೆಗಳು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಉತ್ತಮ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವದರಲ್ಲೇ ಕೂಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅವಳಲ್ಲಿ ಅವಳ ಜಗತ್ತು ಮಾಯವಾಗಿ ಕೇವಲ ಮಕ್ಕಳೇ ಅವಳ ಪ್ರಪಂಚವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಮಕ್ಕಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಅವರು ಅವರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಅವರ ಶಿಕ್ಷಣ, ವೃತ್ತಿ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇಂದು ಅದೆಷ್ಟೋ ತಾಯಿಯಂದಿರು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕೊನೆಗೆ ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ತಾಯಿಯ ಅಂತ್ಯ ಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೂ ಮಕ್ಕಳು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳೆ ತನ್ನ ಜಗತ್ತು ಎನ್ನುತ್ತಾ ಬದುಕಿದ ತಾಯಿಗಳಿಗೆ ಕೊನೆಗೆ ಮಕ್ಕಳು ಇದ್ದು ಇಲ್ಲದಾಗುತ್ತದೆ..

ತಾಯಿ ಭೂಮಿಯಂತೆ. ಮಕ್ಕಳು ಏನೂ ಮಾಡಿದರೂ ಅವಳ ಅಂತಃಕರಣದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮೆ ಅನ್ನುವದು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳು ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ ಮಾಡುವ ಪ್ರಮಾದಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಮಾಫಿ ಮಾಡಿ ಅವರ ಜೀವನ ಚೆನ್ನಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ಆಶೀರ್ವಾದ ಮಾಡಿಯೇ ಇಹಲೋಕ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾಳೆ....ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ ನಮ್ಮ ವೃತ್ತಿ, ಗೌರವ, ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಕೊಟ್ಟರೇ ಕೊನೆಗಾಲದಲ್ಲಾದರೂ ಆ ಪಾಪ ಪ್ರಜ್ಞೆ ನಾವು ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದಂತೆ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ತಪ್ಪು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮಾಡದೇ ಇರೋಣ...

Read More
5866fe9a1900002b000e252f

ಒಂದು ತೊಟ್ಟೆಯ ಕತೆ

20 Oct 2017


ನನ್ನ ಮಾವ ತಮ್ಮ ಜಾಗದ  ವಲಚ್ಚಿಲ್ ನ ಒಳಗೆ ಮರ ಗೆಣಸುಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಮುಗಿಸುತಿದ್ದ ಹೆಗ್ಗಣಗಳನ್ನೂ ಹಿಡಿಯಲು ಅಲಲ್ಲಿ ಅಡೆಂಚಿಲ್  ಇಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅಕ್ಕಿಯೋ, ಗೋಧಿಯ ಕಾಳುಗಳನ್ನು ಪುಟ್ಟ ಚಿಪ್ಪಿಯಲಿಟ್ಟು  ತೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ ಜೋಪಾನ ಮಾಡುತಿದ್ದರು . ಯಾಕೆಂದರೆ ಮುಂಜಾವಿನ ಮಂಜಿನ ಹನಿಗಳಿಗೆ ಗೋಧಿ ನಾನಿ   ಬಿಸಾಡುವುದು ಬೇಡವೆಂದು, ತರಕಾರಿ ಬೆಳೆಸಿದ ಮಜಲಿನಲ್ಲಿ  ತರಕಾರಿ  ನೀನೆಗಳನ್ನು  ತಿನ್ನಲು ಬರುತಿದ್ದ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಉಪಟಳ ತಡೆಯಲು ಮಾವ  ಮುಡ್ಕನೆ ಇಟ್ಟು  ಆ ಮುಡ್ಕನೆಗೆ ಕಟ್ಟುವ  ಪಕ್ಕಿಕಾರೆ ಹಣ್ಣಿನ  ಅರ್ಧದವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ  ಲಕೋಟೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದರು, ಎಲ್ಲ ಕಾರೆಯನ್ನು ಒಂದೇ ಹಕ್ಕಿ ತಿಂದು ತೇಗುವುದು ಬೇಡವೆಂದು ಮಾವನು ಕುರೆ ಕಟ್ಟಿ ಉಳಿಸುವುದು, ಮತ್ತೆ  ಹಕ್ಕಿಗಳ ಹಿಂಡುಗಳನ್ನು ಹೆದರಿಸಲು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬೆದರು ಬೋಂಬೆಯಾ ಬದಲಾಗಿ ಮಿಂಕೋಟೆ ತೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು, ಬೆದರು ತೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೂಗು ಹಾಕುತಿದ್ದರು. ಇದೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಮಾವನ ತೊಟ್ಟೆ ವ್ಯಾಪಾರ. 

ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಹಳೆ ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡ್ನನ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ನ  ರೀಲ್,  ಆ ರೀಲ್ ನ ಎರಡು ಕಡೆ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನೂ ಕಟ್ಟಿ ರೊಯ್ಯೆಂದು ಮೇಲೆ ಎಸೆದು ಎರಡು ಮರಗಳಿಗೆ ಸಂದು ಹಾಕುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಅದು ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ಬಾಡಿದ ಬೆಳಕಿಗೆ  ಮಿನುಗುವ ಚಂದ ನೋಡುವುದು, ವೇಗವಾಗಿ ಬೀಸುವ ಗಾಳಿಗೆ ಆ ರೀಲ್  ಸುಯ್ಯೇ ಸುಯ್ಯಿ ಎಂದು ಬುಸುಗುಟ್ಟುವ ಹಾವಿನ ಶಬ್ದ ಉಂಟಾದಾಗ ಅಮ್ಮನಿಂದ ಬೈಗುಳ ಕೇಳಿಸುವುದು,  ಕಾಗದ ಉರುಂಡೆ ಮಾಡಿ, ಸಣ್ಣ ಉರುಂಟು ಕಲ್ಲುನ್ನು ತುಂಬಿ ಹೊರಗೆ ಲಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿ, ಚೆಂಡಟಾ ಆಡಿದ್ದು  ಇದು ಮೊದ ಮೊದಲು ತೊಟ್ಟೆಯ ಬಳಸಿ  ಆಡಿದ ಆಟಗಳು. ಇವು ನಾನು  ಮೊದಲು ಕಂಡ ತೊಟ್ಟೆಯ ವಿಷ್ಯ ಹಾಗೂ ತೊಟ್ಟೆಯ ಆಟಗಳು ... ಇನ್ನೂ ಇತ್ತೀಚಿನ ವರೆಗೆ ಮದುವೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂಕೋಟೆ ಲಕೋಟೆಗಳ  ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡುತಿದ್ದರೆ, ದಿಕ್ಕೆಲಿನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಿಕೆ ಹಾಲೆಯ ಮೂಡೆಯಲ್ಲಿ   ಕಟ್ಟಿಡುತಿದ್ದ ಲುಂಗೆಲ್  ಮೀನನ್ನು ಕಾಗದದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ ಲಕೋಟೆಯಲ್ಲೇ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದದ್ದು ನನ್ನಮ್ಮ , ನಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ತೋಡಿನ ಡೆಂಜಿ ಹಿಡಿಯಲು ಮನೆಗೆ ತಂದ ಮೀನಿನ ಪೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ ತೋಡಿನ ಸವಾಕಾಶ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸದಾ ಗಾತ್ರದ ಕಲ್ಲುಗಳ ಕೆಳಗಿಟ್ಟು ಒಂದೆರಡು ಗಂಟೆಗಳ ನಂತ್ರ ಡೆಂಜಿ ಬೋಂಟೆಗೆ ಹೋಗುವುದು ಆಗಾಗ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. 

ಮತ್ತೆ ಆಗಿಂದಾಗ್ಗೆ  ತೊಟ್ಟೆ ಎಂದ ಕೂಡಲೇ ನೆನಪಾಗುವುದು  ತೊಟ್ಟೆ ಸಾರಾಯಿ ಇದು ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ತೊಟ್ಟೆ ಅಂತಲೇ ನಾಮ ವಿಶೇಷಣದಿಂದ ಹೆಸರಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜ ಬೇಗನೆ ಗೊಟಕ್  ಅಂದದ್ದು ಈ ತೊಟ್ಟೆಯ ಹಠಾತ್  ಮುಷ್ಕರದ ಬಂದ್ ನಿಂದಾಗಿ ಎಂಬುವುದು ಸತ್ಯ. ಹೌದು ಸುಮಾರು ೮೫ ವರ್ಷದ ನನ್ನಜ್ಜ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕನ್ನೇ ಗಂಟೆ ಮಾಡಿ ಸಂಜೆ ೫ ಆಗುವಾಗ ಗಡಂಗಿನ ಎದುರು ದಿನದ ಹಾಜರಿ  ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಯಾವಾಗಲು ಬಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮಜ್ಜನೊಳಗೆ  ೨ ತೊಟ್ಟೆ  ಸೇರಿದರೆ ಸರಿ ಸುಮಾರು  ಸರ್ತವಾಗಿಯೇ ಕೈ ಹಿಂದೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು  ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ನನ್ನಜ್ಜನಂತೆ ನನ್ನೂರ ಹಲವು ತೊಟ್ಟೆ ಪ್ರಿಯರು ಬಾರದ ಊರಿಗೆ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. 

ತಮಗೂ ಗೊತ್ತಿರಬಹುದು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಸುಟ್ಟರೆ ಅದರಿಂದಾಗಿ ಹಲವು  ಅನಿಲಗಳು  ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು, ನಮ್ಮ ಸಮಾರಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಅಡುಗೆ ಭಟ್ರು ಪಪ್ಪಡ ಕಾಯಿಸಿ ಅದರ ಹೊರ ಕವಚ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ತೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಓಲೆಗೆ ಹಾಕುತ್ತಾರಲ್ವಾ , ಇಲ್ಲಿ ಪಪ್ಪಡಕ್ಕೆ ಹಾಕಿದ ಉಪ್ಪಿನಂಶ (Chlorine Compound) ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ನೊಂದಿಗೆ ವರ್ತಿಸಿ ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲೇ ಡಯಾಕ್ಸಿನ್   ಅನಿಲ ತಯಾರಾಗುತ್ತದೆ.  ಈ ಅನಿಲವನ್ನು, ಅಮೇರಿಕ ಸೋತು ಹೋದ  ಏಕೈಕ  ಯುದ್ಧ  ವಿಯೆಟ್ನಾಂ ಯುದ್ಧ  1961 - 1971ರಲ್ಲಿ ಬಳಸಿತ್ತು ಇದರಿಂದಾಗಿ ನೂರಾರು ಎಕರೆ ಸಸ್ಯ ಜನ್ಯ ನಾಶವಾಗಿತ್ತು, ಬಗೆಬಗೆಯ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಗೆ ನಾಂದಿಯಾಗಿತ್ತಂತೆ. ಆವಾಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ವಿಷ ಅನಿಲವಾಗಿವಾಗಿ ಬಳಸಿದ್ದರು. ಇದೇ ಅನಿಲ ನಾವು ತೋಟದಕ್ಕೆ ನೀರು ಸರಬರಾಜಿಗೆ ಬಳಸುವ PVC ಕೊಳವೆಗಳನ್ನು ಉರಿಸಿದ್ರು ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.  ಮತ್ತೆ ತಾವು ನೋಡಿರಬಹುದು ಜಾತ್ರೆಯಂದು ಬಿಡುವ ಕದಿನ, ಅಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಚಿತ್ತಾರ ಬಿಡಿಸುವ ಪಟಾಕಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ನೀಲಿಗಾಗಿ ತಾಮ್ರ, ಹಸಿರಿಗಾಗಿ ಬೇರಿಯಂ, ಕೆಂಪಿಗಾಗಿ ಕ್ರೋಮಿಯಂ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ ಅವುಗಳನ್ನೇ ನಾವು ದಿನ ಬಳಸುವ ತೆಳು ತೊಟ್ಟೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ತರುವ ಮೊಸರು, ತಿಂಡಿ, ಸಾಂಬಾರು, ತರಕಾರಿಗಳ ಮೂಲಕ ದೇಹವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇವೆಲ್ಲದುದರಿಂದಾಗಿ   ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಇಂದು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಭಾಗವಾಗಿರುವುದು ಆಮಿಷವಂತೂ ಅಲ್ಲ ಅದು ವಿಷವೇ. 

ಆದುದರಿಂದ ಕಳಕಳಿ ಇಷ್ಟೇ " ಪ್ರಕೃತಿಯು  ನಮ್ಮ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕಿ, ನಮ್ಮ ಶುಶ್ರೂಷೆಮಾಡುವ ದಾದಿ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಸೃಷ್ಟಿಗೂ ಕಾರಣಳು" ಎಂಬ ಆಂಗ್ಲ ಕವಿ ವರ್ಡ್ಸ್ವರ್ತ್  ನ  ಮಾತನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿ, ವಿಷ್ಣು ಪತ್ನಿ ಎಂದು ಆರಾಧಿಸುವ ಭೂಮಿ ತಾಯಿಗೆ, ಶುದ್ಧ ಆಮ್ಲಜನಕ ನೀಡುವ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ನ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಕಮ್ಮಿ ಮಾಡೋಣ, ಬದಲಾಗಿ ಅಪ್ಪನ ಜೋಂಬ್ಲಸ್ ಪ್ಯಾಂಟ್ ನ ಕಾಲು ಕತ್ತರಿಸಿ ಒಂದು ಕಡೆ ಹೊಲಿದು ಮಗದೊಂದು ಕಡೆ ಲಾಡಿ ಸಿಕ್ಕಿಸಿದರೆ ನಮ್ಮ ಕೈಚೀಲ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಅಂತರ್ಮುಖಿಗಳಾಗಿ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಮಾಡಿ ತೊಟ್ಟೆಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳೋಣ, ಸಂಗೀಸು, ಬಟ್ಟೆ ಚೀಲಗಳನ್ನು ಬಳಸೋಣ, ನಾವು ತೊಟ್ಟೆಗಳ ದಾಸರಾಗದಿರೋಣ ಏನಂತೀರಿ....!!              

Read More
Arebashe

ದುಬೈ ಹೈದಂಗೊಂದ್ ದುರ್ಬೀನ್!!!

17 Mar 2018

    ವಿಮಾನ ಇನ್ನ್ 20 ನಿಮ್ಶಲಿ ಬಜ್ಪೆ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಲಿ ಇಳ್ದದೆ..  ಸೀಟ್ ಬೆಲ್ಟ್ ನ ಸೆಕ್ಕ್ ಸಿ ಗಟ್ಟಿ ಮಾಡಿಕಣಿತ ಪೈಲಟ್ ಮೈಕ್ ಲಿ ಕುಂಯಿಗುಟ್ಟಿದರ ಕೇಳಿ ಹಂಗೇ ಕಣ್ಣ್ ಮುಚ್ಚಿದ್ದ ಪ್ರಕಾಶ ರಪಕ್ಕ ಕಣ್ಣ್ ಬುಟ್ಟ್ ಎದ್ದ್ ಕುದ್ದತ್. ಊರುಗೆ ಬಾದಕ್ಕೆ ಖುಸಿ ಪಡೊಕೊ ಬೇಜಾರ್ ಮಾಡಿಕಣೊಕೊತ ಗೊತ್ತಾಗ್ತಿಲ್ಲೆ!! ಏಕೆಂತೇಃಳ್ರೆ ಕಳ್ದ ಹತ್ತ್ ವರ್ಷಂದ ಇದ್ ಮಾಮೂಲಿ... ಡಿಗ್ರಿ ಮುಗ್ಸಿ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕ್ಕಿದ ಕಡೆ ಎಲ್ಲಾ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿ ಎಲ್ಲಿನೂ ಕೆಲ್ಸ ಸಿಕ್ಕದೆ ದಿನ ದೂಡ್ದ್.. ಈಗನ ಕಾಲಲಿ ಡಾಕ್ಟ್ರ್ ಗ , ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಗ ರೋಡ್ ರೋಡ್ ಗೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬನಾಂಗೆ ಒಳೊ..ಡಿಗ್ರಿ ಮಾಡ್ದವೆಲ್ಲಾ ಬುಗ್ರಿ ತಿರ್ಗಿಸ್ತೊಳೊ... ಇನ್ನ್ ಈ ಹ್ಯಾಪಂಗೆಲ್ಲಿಂದಾ ಕೆಲ್ಸ ಸಿಕ್ಕುದುತ ಕುಂಞತ್ತೆ ಕಡೆಂದ ಟಾಂಟ್ ಹೇಳ್ಸಿಕಂಡದ್.. ಊರ್ ಲೇ ಗೊಬ್ಬರ ಹೊರ್ದಕ್ಕಿಂತ ಗ್ಲಾಸ್, ಪ್ಲೇಟ್ ತೊಳ್ದರೂ ಆದು.. ಬಾಂಬೆಗೆ ಓಡಿ ಹೋನೆತ ನೆನ್ಸಿ ಮನೆ ಬುಟ್ಟದ್.. ಕಡೆಗೆ ಯಾರ್ ಯಾರೋ ಏಜೆಂಟ್ಗಳ ಕಾಲ್ ಹಿಡ್ದ್, ಯಾರ್ಯಾರೋ ಕಡೆ ಸಾಲ ಮಾಡಿ, ಇದ್ದ ಹೊಡಿ ಜಾಗೆನ ಅಡವಿಸಿ ಕತಾರ್ ಗೆ ಎತ್ತಿದ್...ಆಚೆಕರೆ ಸಂಣಪ ಜಾಗೆ ಮಾರಿ ದುಬೈ ಹೊರ್ಟಳತ ನಂಜಿಲಿ ಕೊಕ್ಕೆ ಮಾತಾಡ್ದ್... ಅರಬ್ ಲಿ ಯಾವ್ದೇ ದೇಶಲೇ ಇದ್ದರೂ ಊರ್ನವ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ದುಬೈ ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ??!! ಇದೆಲ್ಲಾ ತಲೆಲಿ ಸುತ್ತಿಕಂಡಿರ್ಕಾಕನನೇ ಏರ್ ಪೋರ್ಟ್ಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದಾತ್... ತಮ್ಮ ಸತೀಶ ಅಲ್ಲೇ ಕಾಯ್ತುಟ್ಟು... ಅವನ ಕಣ್ಣೋ.. ಅಣ್ಣನ ಮೋರೆ ನೋಡ್ದು ಬುಟ್ಟು  ದುಬೈಂದ ಬರವನ ಬ್ಯಾಗ್ ಎಷ್ಟ್ ದೊಡ್ದದುಟ್ಟುತ ಕಣ್ಣ್ ಲೇ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿದೆ!!

                  ಇಜ್ಜಲ್ ಕರೆಂದ ಹತ್ತಿ ಬಂದವನ ಅವನೇ ಕಟ್ಟ್ ಸಿದ ಮನೆ ಕರ್ದ್ ಕುದ್ರಿಸಿಕಂಡರೂ ಒಳಗೆ ಬಿಸಿ ಮಾತ್ರ ತಾರಾಮಾರ. ದುಬೈಲಿ ಪೊಯ್ಯ ಹೊತ್ತುವಂಥ ಬಿಸ್ಲಿದ್ದರೂ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳ್ದ ಊರುನ ಬಿಸಿ ಮಾತ್ರ ಯಾಕೋ ತಡ್ಕಂಬಕೆ ಭಂಗ ಆಗ್ತುಟ್ಟು... ಹಾಲ್ ಕೊಟ್ಟು ಸಾಂಕಿದ ಅವ್ವನೇ ಬೆನ್ನ್ ಹೊಡಿಯಾಗುವಾಂಗೆ, ಕುಂಡೆ ಹಣ್ಣಾಗುವಾಂಗೆ ಪೊಳಿ ಕೊಟ್ಟಾಂಗೆ ಆತ್!! (ತಪ್ಪೂ ಆಗುಟು.. ತಲೆಗೆ ಹೊಯ್ದ ನೀರ್ ಕಾಲ್ ಗೆ ಬಂದೇ ಬರೊಕಲ್ಲ??). ಮಾರ್ನೆ ದಿನಂದ ಸುರು... ಕುಂಞಪ್ಪನ ಮನೆಲಿ ದೆವ್ವದರ್ಕೆ, ದೊಡ್ಡತ್ತೆನವರ್ಲಿ ಕೋಲ, ಶಾಲೆಮಾವನಲ್ಲಿ ಕಲಾಯ, ಕುಂಞಿ ಬಾವನ ವೀಳ್ಯಶಾಸ್ತ್ರ, ಅಚ್ಚುನ ಮೊದ್ರೆಂಗಿ, ಅಣ್ಣಿನ ಮೊದ್ವೆ... ಹಿಂಗೇ... ನಾವು, ನಮ್ಮವುತ ನಾಕ್ ಜನ ಸಿಕ್ಕುವೆತ ಹೇಳ್ದಲ್ಲಿಗೆಲ್ಲಾ ಹೊರ್ಟದಷ್ಟೇ. ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರೂ ಒಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ.. ಯಾಗ ಬಂದದ್? ನಂಗೆ ಎಂತ ತಂದಳ? ವಾಪಸ್ ಯಾಗ? (ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಂದ ಬಹುಃಶ ತಪ್ಪ್ ಸಿಕಂಡವ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲೆ.. ಬಂದವ ಬೇಗ ಊರ್ ಬುಟ್ಟು ಹೋಕುಂತಲೇ ಇವು ಕಾದ್ ಕಂಡಿದ್ದವೆನಾ ಹೆಂಗೆ??). ಬಂದ ಮೂರ್ನೇ ದಿನಕ್ಕೇ ಕನ್ಸ್ ಲಿತಾ ನೆನ್ಸಿಕಣದವು ಮನೆ ಜಾಲ್ ಗೇ ಬಂದೆತ್ತ್ಯೊಳೊ. ಪ್ರಕಾಶ ಬಂದುಟುಗಡ. ನೋಡದೆ ಇರಿಕೆ ಮನ್ಸೇ ತಡ್ತ್ ಲೆತ!! ಬಂದದ್ ಅಂವ ತಂದ ದುಬೈ ಮಾಲ್ ಗೆತ ಪ್ರಕಾಶಂಗಷ್ಟೇ ಗೊತ್ತು!! ಇನ್ನೂ ಮೊದ್ವೆ ಆಗದ ಪ್ರಕಾಶಂಗೆ ಈ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಂದ ಇನ್ನೂ ನಿಮೂರ್ತಿ ಇಲ್ಲೆ. ಹೊಸ ನೆಂಟ್ರ್ ಗ ಮನಿ ಬಂದೊಳೊನಾ? ಗೂಡೆ ನಿಘಂಟ್ ಆಗುಟಾ?? ಕೇಳ್ದವರೊಟ್ಟಿಗೆಲ್ಲಾ 'ನೋಡ್ತೊಳೆ.. ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಬಾಕನ ಮೊದ್ವೆ ಆಗಿನೇ ಹೋದು' ತ ಹೇಳಿ ಜಾರಿಕಂಬೊತಿತ್ತ್. ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರೂ ಇದೇ ಕಥೆ !! ಎಷ್ಟಾದರೂ "ಮುಡಿಗೆ ಮೂರು ಸೇರ್ ಜಳ್ಳೇ"  ಅಲ್ಲ??

                  ದುಬೈಲಿ ಹೊಟ್ಟೆ ಬಾಯಿ ಕಟ್ಟಿ ಎರ್ಪು ಮಾಡಿ ಕಟ್ಟಿಸಿದರ ಎಲ್ಲಾ ಪೂಜಿ ಮನೆಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮನ್ಸಿಲ್ಲಾದ ಮನ್ಸ್ಂದ ಹೊರ್ಟತ್ ಪ್ರಕಾಶ ಹೈದ. ಮತ್ತದೇ ದಿನಚರಿ... ಊರುಲಿ ನೀರಡಿ ಕೊಟೆಗೆನಷ್ಟೇ ಇರುವ ಮನೆ. ದನದ ಮೂಕುಂದ ಪಾವಲಿ ತೆಗ್ಯಕೆ ಆಗ್ತಿದ್ದ ಹೇಸಿಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಕೋಳಿ ಫಾರ್ಮ್ ಲಿ ಹೊಲ್ಸ್ ಎತ್ತಿರೂ ಏನೂ ಅನ್ಸ್ ತಿಲ್ಲೆ. ಕೋಳಿ ಹೇಲ್ ಪೂಜಿ ತೆಗ್ಯಕೇ ಹೇಸಿಕೆ ಆಗ್ತಿದ್ದವಂಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಟಾಯಿಲೆಟ್ ಕ್ಲೀನಿಂಗ್ ಒಂದ್ ವಿಷಯನೇ ಅಲ್ಲ. ಮನೆ ಹಿಂದೆ ನೀರಡ್ಕೆ ಹೊಂಡದ ಅಡ್ಕೆ ನೋಡ್ರೇ ನಾತ, ಕಕ್ಕಿಕೆ ಬರ್ತಿದ್ದವಂಗೆ ಇಲ್ಲಿನ ವಾಸನೆ ಏನೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಊರ್ ಲಿದ್ದವು ಮೊದ್ವೆ, ಮನೆ ಒಕ್ಕ್ ಲ್ ತ ನಾಕ್ ಕಡೆ ಹೋಗಿ ಬಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೂ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲೆ. ಅವೆಲ್ಲಾ ಕಳ್ಸುವ ಫೋಟೋ ನೋಡಿ ಹೊಟ್ಟೆ ಬೆಂದದೇ ಹೊರ್ತ್ ಮನ್ಸ್ ಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಎಲ್ಯುಟ್ಟು?? . ಊರ್ ನ ದೇವಸ್ಥಾನಲಿ ಅನ್ನದಾನಕ್ಕೆ ಇವನ ಕೊಡುಗೆ ತ ಬೋರ್ಡ್ ಲಿ ಹೆಸ್ರು ಹಾಕ್ಯೊಳೊಗಡ. ಆದರೆ ಕೊಟ್ಟಂವ ಉಪವಾಸ ಇದ್ದರೂ ಕೇಳಂವ ಇಲ್ಲೆ!! ಮನೆವು ಇಂದ್ ಚಾಯಕ್ಕೆ ಪುಂಡಿ, ಬೊಡ್ರೊಟ್ಟಿತ ಹೇಳ್ರೂ ಇವಂಗೆ ಅದೇ ಒಣ್ಗಿಲ್ ಬ್ರೆಡ್. ಬ್ಯಾಪರ ಕಾಯಿಗೆ ಗಾಂಧಾರಿ ಮೆಣ್ಸ್ ಹಾಕಿ ಹಿಡ್ದ ಹಳ್ಳದ ಮೀನ್ ಗೈಪುಗಡ. ಇವಂಗೆ?? ಮನೆಲಿರ್ಕಾಕನ ಜ್ವರ ಬಂದರೆ ರಘುರಾಮ ಡಾಕ್ಟ್ರ ಕೆಂಪು ಸಿರಪ್ ನೊಟ್ಟಿಗೆ ಅವ್ವ ಕಾಸುವ ಒಳ್ಳೆಮೆಣ್ಸ್ ಕಸಾಯ ಒಂದೇ ಸಾಕ್. ಇಲ್ಲಿ ನೋಡ್ರೆ ಕುಡಿಯಕೆ ಬಿಸಿ ನೀರೂ ಅವನೇ ಕಾಸಿಕಣೊಕು!! ಗಂಡ್ ಮಕ್ಕ ಮಾಯ್ಪು ಹಿಡ್ದರೆ ಮೀಸೆ ಬಾದುಲೆತ ಅಯ್ಯೆ ಗುಡ್ಸಿಕೇ ಬುಡದಿದ್ದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಅದೇ ಮಾಯ್ಪೇ ಇವನ ಕೈಲಿ ಗುಡ್ಸ್ ಸಿದೆ. ಯಜಮಾನ ಬೇರೆ ಆತ್, ಇದ್ದ ಕೆಲ್ಸನೂ ಹೋತ್, ಊರುಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳದೆ ಬೇರೆ ಕೆಲಸ ಹುಡ್ಕ್ಯಂಡದೂ ಆತ್. ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಹೊಸ ಕಾನೂನುಂದ ಇದರ್ನೂ ಯಾಗ ಕಳ್ಕಂಡದೆತ ಗೊತ್ಲೆ!! ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಮರ್ಡುವ ಹಾಂಗೆನೂ ಇಲ್ಲೆ..ಏಕೆ? ಲೋಕದ ಕಣ್ಣ್ ಗೆ ಇಂವ ಗಂಡ್ ಸ್!! ವಾರದ ಅಕೇರಿಲಿ ದಾರಿಲಿ ಹೋಕನ ಬಿರಿಯಾಣಿನ ಮೂಕಳ್ಮೆ ನೆತ್ತಿಗೆ ಏರಿರೂ ಮನ್ಸ್ ಕೇಳ್ದು ಮಾತ್ರ ತಣೆನ ಗಂಜಿನೂ... ಇಟ್ಟಿ ಹಾಕಿದ ಕುಡು ಪೊಜ್ಜಿನನೂ!!
(ದುಬೈ ಹೈದಂಗೊಂದ್ ದುರ್ಬೀನ್!!!:An Arebhashe Articles of Gowdas)


ಡಾ.ಪುನೀತ್ ರಾಘವೇಂದ್ರ ಕುಂಟುಕಾಡು

Read More
Img 8067

ಕುಂಞಪ್ಪನ ಚಂಡ್ರಪುಳಿ!!!

10 Jul 2017

     "ಇಂದನೇ... ಬೆಳ್ಜಾರ್ ನ ರಣ ಗಾಳಿಗೆ ಕಾಡ್ ಮಾಯಿನ ಹಣ್ಣ್ ಸುಮಾರ್ ಉದ್ರಿಟು. ಮಾಂಬಳ ಹೊಯ್ಯುವಷ್ಟು ಇಲ್ಲೆ. ಮಧ್ಯಾನ ಉಂಬಕೆ ಚಂಡ್ರಪುಳಿ ಮಾಡ್. ಊರ್ ಲಿ ಆಗಿನ ಆಗಿ ಮೀನ್, ಮಾಸ ತಿನದೆ ಬಾಯಿ ಚಪ್ಪೆ ಚಪ್ಪೆ ಆದೆ!!" ಹೇಳಿ ತೊಟ್ಟೆಲಿದ್ದ ಮಾಯಿನಹಣ್ಣ್ ನ ಒಲೆಚಿಂಟೆ ಕರೆಲಿ ಇಸಿದೊ ನಮ್ಮ ಕುಂಞಪ್ಪ. ಮನೆಲಿ ಕುಂಞಪ್ಪನೂ, ಅವರ ಹೆಣ್ಣ್ ಶಾಂತಕ್ಕನೂ ಇಬ್ಬರೇ ಒಳದ್. ಮಕ್ಕ ಇಬ್ಬರೂ ಇಂಜಿನೀಯರ್ ಗ. ದೊಡ್ಡಂವ  ಜರ್ಮನಿಲಿ, ಸಣ್ಣಂವ ಅಮೇರಿಕಲಿ. ಮನೆಲಿ ಇವೇ ಇಬ್ಬರು. ಒಂದೊತ್ತಿಗೆ ಮಾಡ್ರೆ ಮೂರ್ ಹೊತ್ತ್ ಉಂಬ ಸುಖೀ ಕುಟುಂಬ!!?? ಶಾಂತಕ್ಕ ಬಂದ್ ನೋಡ್ದೊ... ಹತ್ತ್ ಮಾಯಿನ ಹಣ್ಣ್ ಉಟ್ಟು... ಮಕ್ಕಳಾರ್ ಇದ್ದರೆ ಮನ್ಸ್ ಕೊಟ್ಟ್ ಚಂಡ್ರಪುಳಿ ಮಾಡಕಾಯಿತ್. ಅದರ್ಲೂ ಸಂಣ್ಣವ ಸುನಿಲ್ ಗಂತೂ ಚಂಡ್ರಪುಳಿ ಹೇಳ್ರೆ ಜೀವ.. ಮೂರ್ ಮೂರ್ ಸರ್ತಿ ಇಕ್ಕ್ ಸಿಕಂಡ್ ಉಂಬೊದು. ನಾವ್ಗೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಹೆಂಗೇ ಮಾಡ್ರೂ ಆದೇಂತ ಹೇಳಿಕಂಡ್ ಮಕ್ಕಳ ನೆನ್ಪಾಗಿಯೋ ಏನೋ ಕಣ್ಣ್ ಕರೆಂದ ನೀರ್ ಒರ್ಸಿಕಂಡ್ ಮಾಯಿನ ಹಣ್ಣ್ ನ ತೊಳ್ಯಕೆ ತಕಂಡ್ ಹೊರ್ಟೊ. ಕುಂಞಪ್ಪಂಗೂ ಹಂಗೇ ಅನ್ಸಿರೂ ಕಂಡರೂ ಕಾಣದಾಂಗೆ ಮಾಡಿಕಂಡ್ ನೀರಡಿ ಕೊಟೆಗೆಗೆ ಎತ್ತಿದೊ.

     ನಮ್ಮ ಕುಂಞಪ್ಪಗೊಂದು ಹಳೇ ಅಭ್ಯಾಸ. ಅದಂಥಾ ದುರಾಭ್ಯಾಸ ಏನೂ ಅಲ್ಲ.. ಎಂಥಾತೇಳ್ರೆ ಮಧ್ಯಾನ  12 ಘಂಟೆ ಮೇಲೆ ಚೂರು ಮಲ್ಗುದು.( ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಚೂರು ಅಲ್ಲ... ಫುಲ್ ಆದೂ ಉಟ್ಟು..ಮತ್ತೆ 3ಘಂಟೆ ಮೇಲೆ ಎದ್ದ್ ಉಂಬೊದು). ಹಂಗೇ ಇಂದುನೂ ಆತ್. ತೋಟದ ಜೆಟ್ ಚೇಂಜ್ ಮಾಡಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದವ್ ಅಲ್ಲೇ ಐಮರದ ಮೇಲೆ ಉದ್ದಾನೆ ಮಲ್ಕ್ಯಂಡೊ. ಮಲ್ಗಿದವ್ಕೆ ಒಳ್ಳ ನಿದ್ದೆ... ಗೊತ್ತೇಲೆ.. ಚೂರ್ ಹೊತ್ತ್ ಲಿ ಕೆಳಗೆ ಮನೆ ಪುಂಡು ಅಂವನ ಎರ್ಡ್ ಹೊಡಿ ಮಕ್ಕಳ್ನೂ ಕೋಸಿಕಂಡ್ ಬಾತ್. "ಚಿಕ್ಕವ್ವಾ... ಹೆಣ್ಣ್ ಅದರ ಅಕ್ಕನ ಮನೆಲಿ ಸತ್ಯನಾರಾಯಣ ಪೂಜೇಂತ ಹೋಗುಟು. ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕರ್ಕಂಡ್ ಹೋದರೆ ಲಗಾಡಿ ತೆಗಿವೋಂತ ಇವೆರ್ಡರ ನಂಗೆ ಕಟ್ಟಿ ಹೋತ್. ಮೊನ್ನೆ ಈ ಮಕ್ಕಳೊಟ್ಟಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ ಅವ್ವನ ಹಸ್ ಕರ್ ಹಾಕಿಟೂಂತ. ಪೀಡ್ಸಿ ಪೀಡ್ಸಿ ಇಂದ್ ಹೊರ್ಡಿಸಿಕಂಡ್ ಬಂದೋಂತ"  ಹೇಳಿ ಇಸ್ ಮುಳ್ಳ್ ನಾಂಗಿದ್ದ ಹಲ್ಲ್ ಬುಟ್ಟ ಪುಂಡು ಬಂದದಕ್ಕೆ ಸೂನ್ ಒಪ್ಪ್ ಸಿರೆ,  ಮಕ್ಕ ಆಗಳೆ ಹಟ್ಟಿಲಿ ಕರ್ ನೊಟ್ಟಿಗೆ ಮಂಙಣೆ ಸುರು ಮಾಡಿ ಆಗುಟು. ಮಧ್ಯಾನದ ಹೊತ್ತ್ ಗೆ ಬಂದವರ ಹಂಗೇ ಕಳ್ಸುದು ಬೇಡಾಂತ ಶಾಂತಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉಂಬಕೂ ಇಕ್ಕಿದೊ. ಮಕ್ಕಳೋ ಅವ್ವನ ಚಂಡ್ರಪುಳಿ ಲಾಯಿಕಾಗುಟೂಂತ ಹೇಳಿಕಂಡ್ ಕೊರ್ರ್ಂಟ್, ಚೋಲಿ ನ ಸುರ್ಪಿಕಂಡ್ ತಿಂದರೆ ಶಾಂತಕ್ಕಂಗೆ ಫಾರಿನ್ಲಿರುವ ಪುಳ್ಳಿಕಳ ನೆನ್ಪಾಗಿ ಸಮಾ ಉಣಿನೇ ಮಕ್ಕಳೇಂತ, ಚಿರ್ರ್ಂಬಿ ಚಿರ್ರ್ಂಬಿ ಮಾಡ್ದ ಚಂಡ್ರಪುಳಿನ ಗೋಂಚಿ ಗೋಂಚಿ ಸೊರ್ದೊ.

         ನಿದ್ದೆ ಅಮಾಲ್ ಲಿದ್ದ ಕುಂಞಪ್ಪಂಗೆ ಏನೇನೋ ಕನ್ಸ್.  ಜೋರ್ ಮಳೆ ಬಂದಾಂಗೆ, ತೊಡಿಕ್ಕ್ಯಾನ ಜಾತ್ರೆಲಿ ಇದ್ದಾಂಗೆ, ಪುಳ್ಳಿಕ ಜಾತ್ರೆಲಿ ಐಸ್ ಕ್ರೀಂ ತಿಂಬಕೆ ಎಳ್ಕಂಡ್ ಹೋದಾಂಗೆ.... ಏನೇನೋ... ಅಸ್ಪಷ್ಟ. ಕಣ್ಣ್ ಬುಟ್ಟ್ ನೋಡ್ರೆ ಘಂಟೆ 2 ಕಳ್ದ್ ಹತ್ತ್ ನಿಮ್ಶ ಆಗುಟು. ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆನೂ ಇಸಿದೆ. ಸಡನ್ ಆಗಿ ನೆನ್ಪಾತ್ ಹೆಣ್ಣ್ ಚಂಡ್ರಪುಳಿ ಮಾಡಿಟೂಂತ!! ಎದ್ದ್ ಹೋಗಿ ಮೋರೆ ತೊಳ್ದ್ ಸೀದ ಅಡ್ಗೆ ಕೋಣೆಗೆ ಹುಗ್ಗಿದೋ. ಮಾಮೂಲಿಗಿಂತ ಅರ್ಧಸೆಡೆ ಜಾಸ್ತಿನೇ ಇಕ್ಕ್ಯಂಡ್ ಚಂಡ್ರಪುಳಿ ಹಾಕ್ಯಂಬಕೆ ತಪಲೆನ ಮುಚ್ಚಳ ತೆಗ್ದರೆ ಅದರ್ಲಿ ಎಲ್ಯುಟ್ಟ್ ಚಂಡ್ರಪುಳಿ?? ಒಂದ್ ಚಮ್ಚ ರಸನೂ ಸೌಂಟ್ ಲಿ ಒಂದ್  ತಿರ್ರ್ಂಟೆಲ್ ಚೋಲಿನೂ ಒಳ್ದುಟು ಅಷ್ಟೇ. ಕೊರ್ರ್ಂಟ್ ನ ಕುರುಹೇ ಇಲ್ಲೆ!!! ಪಾಪ ಕುಂಞಪ್ಪ... ಒಂದ್ ಕಡೆಂದ ಸಿಟ್ಟೂ ಬಂದದೆ... ಬೇಜಾರೂ ಆದೆ... ಉಂಡ್ ಮಲ್ಗಿದ್ದ ಶಾಂತಕ್ಕ ಗಂಡ ಎದ್ದದ್ ಗೊತ್ತಾಗಿ "ಪುಂಡುನೂ ಮಕ್ಕಳೂ ಬಂದ್ ಉಂಡ್ ಹೋದೊ... ನೀವು ಎಸ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಎದ್ದರೇಂತ ಗೊತ್ಲೆ. ಅದ್ಕೆ ಎಂತನೂ ಮಾಡ್ತ್ಲೆ. ನೀವು ಉಪ್ಪ್ ಮೆಣ್ಸ್ ಚಿರ್ರ್ಂಬಿಕಂಡ್ ಉಣಿ. ಕತ್ತಲೆಗೆ ಏನಾರ್ ಮಾಡೊನೊ"ತ ಹೇಳಿ ಮಲ್ಗಿದಲ್ಲಿಂದಲೇ ಶಾಸನ ಹೊರ್ಡಿಸಿದೊ. ಹೆಣ್ಣ್ ಹೇಳ್ದ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೆಂಥ!!?? ಹಂಗೇ ಉಂಡ್ ತೋಟ ಕಡೆ ಹೊರ್ಟೊ. ಒಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದ್ ಶಪಥನೂ ಮಾಡಿಕಂಡ್... "ನಾ ಇನ್ನ್ ಮೇಲೆ ಮಧ್ಯಾನ ಮಲ್ಗುದ್ಲೆ. ಮಲ್ಗಿರೂ ಉಂಡ ಮೇಲೆನೆ!!"

- ನಿಮ್ಮ ಹೈದ 

Read More